به قربان ولیئی

                                             و زمزمۀ ذاتش

                                             و صفای صفاتش

                                             و  تمامی کلماتش

طیّبات است که جان می­ بارد           

کلمات تو شنیدن دارد

 

بهتر از آینه­ ها می­ شنوند

کلمات تو مرا می­ شنوند

 

طعم آیات خدا را دارند

که هوای دل ما را دارند

 

چه هوایی­ ست هوای دل ما

کلمات تو صدای دل ما

 

نشئۀ جام هو الرّزّاق است

تپش جان و دل عشّاق است

 

کلمات تو سحرخیز ازل

تا ابد چشمۀ لبریز غزل

 

کلمات تو سلام و صلوات

«باده از جام تجلّی صفات»*

 

کلمات تو نماز شب قدر

صحبت از غربت راز شب قدر

 

نشئۀ «زمزمۀ زمزم ذات»**

کربلایی شده­ اند این کلمات

 

روشنان ملکوتند همه

میوۀ باغ سکوتند همه

 

لحظه ­ها تشنۀ آدینه شدن

لحظه ­ها فرصت آیینه شدن

 

لحظه ­ها پنجرۀ دیدارند

لحظه­ ها فرصت بی­ تکرارند  

 

پنجره چشمۀ زیبایی شد

جانِ هر لحظه تماشایی شد            

 

باز با خود دل ما را بردند

به تماشای تماشا بردند ***

 

طیّبات است که جان می ­بارد           

کلمات تو شنیدن دارد

 

کلمات تو شنیدن دارد

و شنیدن نه،

              که دیدن دارد

 

 

*حافظ

** ولیئی

***"ما را به تماشای تماشا ببر ای عشق" ولیئی